De groene kaart: wat het is en hoe je hem aanvraagt

Je vakantie staat gepland, de route is uitgestippeld en de auto is ingepakt. Dan schiet het je te binnen: de groene kaart. Heb je hem nodig, hoe vraag je hem aan, en mag hij ook digitaal? Dit artikel loopt het volledige verhaal door, van wat het document is tot wat je doet als je zonder staat aan de grens.

Wat is de groene kaart precies?

De groene kaart, officieel het Internationaal Motorrijtuigenverzekeringsbewijs, is een gestandaardiseerd internationaal document, uitgegeven door je verzekeraar, dat aantoont dat jouw auto WA-verzekerd is. Het is geen verzekering op zichzelf: het is het bewijs van de dekking die je al hebt. Verliest de kaart zijn geldigheid, dan verlies je dus niet je dekking, maar wel je bewijsstuk.

Het document is onderdeel van het Groene Kaart Systeem, een afspraak tussen de verzekeringsbureaus van de deelnemende landen. Dankzij die afspraak weet een buitenlandse autoriteit of tegenpartij dat er een verzekeraar achter jouw auto staat die aansprakelijk te stellen is. De kaart vermeldt onder andere je kenteken, de geldigheidsperiode en de landen waarvoor hij geldt.

In welke landen heb je hem nodig?

De groene kaart is verplicht in landen die zijn aangesloten bij het Groene Kaart Systeem maar geen EU-lid zijn. Denk aan:

• Albanië, Bosnië-Herzegovina, Noord-Macedonië, Servië
• Moldavië, Oekraïne, Belarus
• Marokko, Tunesië, Iran
• Een aantal voormalige Sovjet-staten

Reis je door meerdere landen achter elkaar, bijvoorbeeld op een roadtrip door de Balkan, dan is het de moeite waard om per land te controleren of hij vereist is. Op de kaart staat namelijk aangegeven voor welke landen de dekking geldt; landen die zijn doorgestreept vallen erbuiten. Dat is precies het veldje dat mensen over het hoofd zien.

Binnen de EU: waarom hij toch handig is

Binnen de Europese Unie en de EER is je Nederlandse WA-verzekering van rechtswege geldig, en geldt je kentekenplaat al als bewijs van verzekering. De groene kaart is daar dus niet verplicht. Toch heeft hij ook binnen de EU nut: bij een aanrijding met een buitenlandse tegenpartij staan alle gegevens van je verzekeraar op één document, in een vorm die iedere Europese schadebehandelaar herkent. Dat scheelt gedoe op een moment dat je het niet kunt gebruiken.

Een tweede reden: de casco-dekking van WA+ en allrisk is niet per definitie in heel Europa hetzelfde geregeld als je WA-dekking. Wil je weten wat je polis onderweg werkelijk dekt, dan is het zinvol om wat je verzekering dekt in het buitenland vooraf door te nemen.

Stap voor stap aanvragen

Het aanvragen kost een paar minuten. Zo gaat het:

1. Log in op Mijn omgeving van je verzekeraar, of gebruik de app van de klantenservice.
2. Zoek op ‘groene kaart’, ‘internationaal verzekeringsbewijs’ of ‘buitenlanddocument’.
3. Geef aan voor welke periode en welke landen je de kaart nodig hebt.
4. Download de PDF, of vraag een fysieke kaart per post aan.
5. Druk hem af op groen of wit A4-papier, of bewaar de digitale versie op je telefoon.

Lukt het niet via Mijn omgeving, dan kan het ook telefonisch of per e-mail bij de klantenservice, of via je verzekeringsadviseur. Het formaat A4 is officieel geldig; de kaart hoeft dus niet op groen papier gedrukt te worden, ook al is dat de traditie waaraan het document zijn naam te danken heeft.

Digitaal of op papier?

Steeds meer verzekeraars leveren de groene kaart standaard digitaal. Binnen de EU is een digitale versie volledig geaccepteerd. Buiten de EU verschilt de acceptatie per land: sommige grensposten en politiediensten willen nog altijd een fysiek document zien.

Het praktische advies is daarom simpel: reis je buiten de EU, neem dan beide versies mee. De digitale op je telefoon voor het gemak, een afgedrukt exemplaar in het handschoenenkastje voor het geval je telefoon leeg is, geen bereik heeft, of je hem juist kwijt bent op het moment dat iemand ernaar vraagt.

Hoe lang is hij geldig?

Standaard wordt de groene kaart afgegeven voor een jaar, maar je kunt hem ook voor een kortere periode aanvragen, bijvoorbeeld alleen voor de weken van je reis. Let op één regel die vaak wordt vergeten: de geldigheid van de kaart kan nooit langer zijn dan de looptijd van je polis. Loopt je verzekering af of wijzig je van polis, dan vervalt de kaart mee.

Dat maakt de groene kaart een van de dingen om af te vinken bij een overstap. Stap je over naar een andere verzekeraar, dan moet je bij de nieuwe polis een nieuwe kaart aanvragen; de oude is dan waardeloos, ook als de einddatum nog in de toekomst ligt. Zie ons stappenplan voor opzeggen en overstappen voor de volledige volgorde. Hetzelfde geldt bij een andere auto: een nieuw kenteken betekent een nieuwe kaart, dus neem het mee in de dingen die je regelt bij het verzekeren van een nieuwe auto.

Kwijt of vergeten: wat nu?

Kwijt is zelden een ramp. Bel of mail je verzekeraar en vraag een vervangende kaart aan; in de meeste gevallen ontvang je binnen één werkdag een nieuwe digitale versie. Sta je al in het buitenland, dan kunnen veel verzekeraars de kaart per e-mail nasturen, zodat je hem onderweg alsnog kunt printen of op je telefoon kunt tonen.

Kom je bij een grens aan zonder kaart terwijl die daar verplicht is, dan kan je in het slechtste geval verplicht worden ter plekke een kortlopende grensverzekering te kopen. Dat kost geld voor dekking die je thuis al hebt. Het is precies de situatie die een aanvraag van vijf minuten voorkomt.

Wat gebeurt er bij een controle of ongeluk?

Bij een verkeerscontrole toon je de kaart samen met je rijbewijs en kentekenbewijs. Bij een aanrijding heeft hij een tweede functie: de tegenpartij en de plaatselijke autoriteiten kunnen er direct uit opmaken welke verzekeraar aansprakelijk te stellen is. Vul in dat geval ook het Europees Schadeformulier in en maak foto’s van de situatie. Die combinatie maakt de afhandeling achteraf een stuk eenvoudiger.

Bewaar de kaart daarom niet thuis in een map, maar in de auto. Bij een controle of een ongeluk moet je hem direct kunnen tonen, en dat is nooit het moment waarop je nog iets kunt gaan zoeken.